Miks Powietrze, oddech, klarowność nagrania- pomocy!

plus max

Ale ruszanie 250-ki zmienia bardzo wiele, to kolejne emocjonalne określenia: od "mułu" po "suchość".

Wszystko co tu przeczytałem i definicja powietrza ( Ofca ) kojarzy mi się tylko z jednym- z dynamiką utworów i kompozycji. Wrzucę sobie np. Sex Pistols czy choć by Pierwsze The Beatles czy np. Deftones ,Nirvana lub cokolwiek innego ( dobrą produkcję ) i słyszę - Spójność,wyważenie proporcji , doskonale nastrojone instrumenty, reverb i inne "smaczki" które składają się na to "powietrze" . Każdy z tych przypadków ma swój klimat ,dynamikę i obraz co przekłada się na nasze odczucia muzyczne,słuchowe .
Słuchając "never mind the bollocks" Sex Pistols słyszę miękkość "aż chce się tą muzykę ugryźć " to samo czuję np słuchają najnowszego Ozzyego Osbourna .
Myślę ,że w podobnych tematach na forum powinniśmy dzielić się wiedzą "jak to robimy" i ewentualnie wykorzystywać lub próbować tą wiedzę , a nie "jak to zrobić"
Tak Jak kotlet mielony- w każdej restauracji smakuje inaczej ,ale zawsze to kotlet mielony tylko inny przepis

Może dorzucę swoje trzy grosze do owej enigmatycznej definicji "powietrza" (zdaje się, że Ofczi zostawił temat który zaczął żyć własnym życiem ). Otóż, z mojego punktu widzenia to "powietrze" to dla przeciętnego odbiorcy pożądana jasność nagrania, rozmiar sceny, klarowność (podoba mi się definicja lestka wraz z przykładami utworów, chociaż u Metheny'ego ciężko mówić o zagospodarowaniu przestrzeni gdy nie mamy do czynienia z nagromadzeniem wielu instrumentów). Na początku swojej przygody z dźwiękiem często zauważałem, że moje produkcje są podczas odsłuchu jakby... "mniejsze" od tych profesjonalnych, brakuje im tej soczystej góry, klarowności, potęgi i równowagi zarazem. Z czasem praktyka w używaniu korekcji, panowania nad dynamiką oraz panoramą przybliżyła mnie odrobinę do upragnionego brzmienia, jednak wciąż jest mi bardzo daleko i często łapię się na: "no szlag, jak to jest, że moje tak nie brzmi?!".

Na płycie z Hadenem niekoniecznie tych impulsowych źródeł mnogość jest , a ją tu podawałem jako przykład. Chciałbym tak umieć zagospodarować przestrzeń dwoma instrumentami, jak zostało to zrobione na tej płycie. U mnie byłoby albo za blisko, albo za "mydlanie"

Co innego w takim "The Way Up" , tam faktycznie jest tak, jak mówi Joachim.

Pozdrawiam!